دوری از هر چه مایه ی نارضایتی امام زمان (عج) است.

امام زمان (عج):
(( ... و ما را از ایشان چیزی محبوس نکرده است،مگر اعمال ناخوشایند و ناپسندی که از ایشان
به ما می رسد.))                                                    علامه مجلسی،بحارالانوار،ج53،ص177

گناه ، نقاب دیدار امام عصر (عج)
اصلی ترین علت محرومیت و مهجوری ما از وجود عنصری و معنوی امامان معصوم(ع)،بی لیاقتی
و اعمال ناشایست ما است. اعمالی که قهر و خشم الهــی را برمی انگیزد و توفیق بهره گیری از
برترین نعمت الهی را از ما سلب می کند. آری، گناه و رفتارهای ستم گونه،انسان را از امام خود 
دور می دارد... خیالی بس واهی و بیهوده است که بـــــا آلودگی و گناه، آرزوی ارتباط و دیدار بــــا
پاک ترین وجود هستی را در سر بپرورانیم.
استمرار گناهکاری و ارتکاب محرمات الهی، اگر بــا پشیمانی قلبی و اشک توبه پــــاک نگردد، به
تدریج انسان را از امام زمان (عج) دور و دورتر می کند، تا جایی که خـــــدای ناکرده او را در مقابل
امامش به جنگ و ستیز وا می دارد، چنانچه در کربلا چنین شد.

آیت الله بهجت (ره):
(( ترک واجبات و ارتکاب محرمات، حجاب و نقاب دیدار ما از آن حضـــرت است. اگر بفرمایید:" چرا
به آن حضرت دسترسی نداریم؟" جواب این است:" چــــرا به انجام واجبات و ترک محرمات ملتزم 
نیستید؟" او به همین از ما راضی است.