بسم الله الرحمن الرحيم

ميثاقنامه اصحاب قرآني  ياوران حضرت مهدي ^(عج)

قرآن كريم :  فا قرءوا ما تيسر من القرآن  ( مزمل 20 )  [ هرچه برايتان ميسر است قرآن بخوانيد .]

رسول الله (ص ) : نوروا بيوتكم بتلاوة القرآن [خانه هاي خودرا با تلاوت قرآن روشنائي بخشيد .]

اميرالمؤمنين ( ع ) : حملة القرآن في الدنيا عرفاء اهل الجنة يوم القيامة

                                                       [همراهان قرآن در دنيا ، عرفاء بهشت هستند در روز قيامت .]

امام خمینی ( ره ) : توصيه اخلاقي عرفاني به يادگار عزيزشان حاج احمدآقا ...( از کتاب سیره آفتاب )

"  فرزندم ! با قرآن این بزرگ کتاب معرفت آشنا شو ، اگر چه با قرائت آن ، و راهی از آن به سوی محبوب باز کن و تصور نکن که قرائت بدون معرفت  اثری ندارد که این وسوسه شیطان است .

آخر ، این کتاب از طرف محبوب است برای تو و برای همه کس ، و نامه محبوب ، محبوب است اگر چه عاشق و محب ، مفاد آن را نداند و با این انگیزه ، حب محبوب که کمال مطلق است به سراغت آید و شاید دستت گیرد .

ما اگر در تمام لحظات عمر به شکرانه این که قرآن کتاب ما است به سجده رویم از عهده بر نیامده ایم " .

*****************************************

      به منظور بر خورداري از بهره هاي معنوي قرائت قرآن مجيد ، بر اساس آموزه هاي دين اسلام و حديث شريف نبوي كه جهت ختم قرآن كريم يك دعاي مستجاب را بشارت داده است ، متعهد مي شوم با استعانت از قرآن كريم هر هفته يك جزء از اين كتاب آسماني را قرائت نموده كه علاوه بر فيوضات معنوي آن از عنايات ويژه ختم جمعي آيات وحي كه با تلاوت جزء سي ام ، بعد از دعاي ندبه توسط همراهان قرآني انجام ميشود بهره مندگردم .

      همچنين در راستاي گسترش فرهنگ اسلامي و اداء وظيفه نسبت به همراهان قرآني و برادران ايماني با اتكال خداوند متعال موارد ذيل را انجام خواهم داد :

1- در ملاقات اصحاب قرآني بعد از سلام ، با ذكر صلوات بر " محمد وآل محمد“ موجبات نزول رحمت الهي را فراهم مي آورم .

2- در وقت خدا حافظي ، همراه خوبم را به انجام حق و صبر توصيه مي نمايم .

( وتواصو بالحق وتواصو بالصبر ) 

3- در لحظات مظان استجابت دعا قبل از خواسته خودم ، اصحاب قرآني را دعا خواهم كرد .

4- در هنكام توفيق زيارت ائمه معصومين (عليهم السلام)و ساير اماكن زيارتي ، نايب الزيارة اصحاب قرآني خواهم بود .

5- چنانچه هريك از اعضاي اين تشكل مقدس به رحمت ايزدي پيوست ، (درصورت امكان) براي او يك شبانه روز نماز قضا خوانده و يك روز روزه بگيرم .

6- با اعلام به موقع خبر مذكور ، حتي المقدور در تشييع جنازه ومجلس ترحيم ايشان شركت نموده و براي وي نمازليلة الدفن بخوانم .

7- به شكرانه اين هديه آسماني كه خداوند به من ارزاني داشته است و روزانه از مواهب شركت در چندين ختم قرآن كريم متنعم ميشوم، درلحظات روحاني سجده شكر ، استجابت دعاي اصحاب قرآني را مسئلت مينمايم .

    *  -  از خداوند مهربان توفيق انجام امور فوق را خواستارم .                        امضاء  
                                                                                                              

( لطفا ، نام ونام خانوادگي _ نام پدر _ شماره تلفن ثابت و شماره همراه خود را جهت تكميل اطلاعات اعلام فرمائيد . )

” وما توفيقي الا بالله ، عليه توكلت ، واليه انيب ، والصلاة علي محمد و آله الطاهرين“ 

****************************

*****************

***********

***

*

    در اين زمينه ،  در عيون اخبار الرضا(عليه السلام) ، خصال شيخ صدوق و ديگر كتب معتبر روايي از امام رضا(ع) چنين نقل شده است: هنگامي كه حق تعالي به ازاي ذبح اسماعيل قوچي را فرستاد تا به جاي او ذبح شود، حضرت ابراهيم(ع) آرزو كرد؛ كاش مي شد فرزندش را به دست خود ذبح كند و مأمور به ذبح گوسفند نمي شد تا به سبب درد و مصيبتي كه از اين راه به دل و جان او وارد مي شود، مصيبت پدري باشد كه عزيزترين فرزندش را به دست خود در راه خدا ذبح كرده تا از اين طريق بالاترين درجات اهل ثواب در مصيبت ها را به دست آورد. در اين اثنا خطاب وحي از پروردگار جليل به ابراهيم خليل رسيد كه محبوب ترين مخلوقات من نزد تو كيست ؟
    ابراهيم(ع) عرضه داشت: هيچ مخلوقي پيش من محبوب تر از حبيب تو محمد(ص) نيست.

پس وحي آمد كه آيا او را بيشتر دوست داري يا خودت را ؟ ابراهيم(ع) گفت: او پيش من از خودم محبوب تر است. خداوند متعال فرمود: فرزند او را بيشتر دوست داري يا فرزند خود را ؟ ابراهيم(ع) عرض كرد: فرزند او را بيشتر دوست دارم. 

   پس حق تعالي فرمود: آيا ذبح فرزند او(امام حسين عليه السلام) به دست دشمنان از روي ستم، بيشتر دل تو را مي سوزاند يا ذبح فرزند خودت به دست خودت در اطاعت من ! عرض كرد: پروردگارا ! ذبح او به دست دشمنان بيشتر دلم را مي سوزاند. در اين هنگام خداوند خطاب كرد؛ اي ابراهيم ! پس به يقين جمعي كه خود را از امت محمد(ص) مي شمارند، فرزند او حسين(ع) را از روي ظلم و ستم و با عداوت و دشمني، ذبح خواهند كرد همان گونه كه گوسفند را ذبح مي كنند و به اين سبب مستوجب خشم و عذاب من مي گردند .
    ابراهيم(ع) از شنيدن اين خبر جانكاه ، ناله و فرياد بر آورد و قلب و جان او به درد آمد و بسيار گريه نمود و دست از گريه بر نمي داشت تا اين كه وحي از جانب پروردگار جليل رسيد: « اي ابراهيم! گريه تو بر فرزندت اسماعيل اگر او را به دست خود ذبح مي كردي، فدا كردم به گريه اي كه تو بر حسين(ع) و شهادتش كردي و بدين سبب بالاترين درجات اهل ثواب در مصيبت ها را به تو دادم . »

 در پايان امام رضا(ع) فرمود: اين است مفهوم قول خداوند عز وجل؛ « وَ فَدَيناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ » .

    اين حديث معتبر از امام رضا(ع) علاوه بر اين كه بر مصاديق ديگر ذبح عظيم صحه نهاده، آيه شريفه «وَ فَدَيناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ» را از انحصار در يك مصداق ظاهري اگر چه عظيم، بيرون آورده و يك معناي دقيق عرفاني و ملكوتي ارائه كرده و سالار شهيدان را به عنوان ذبح عظيم معرفي نموده است. با آن كه همه امامان و پيامبران بسياري در راه خدا شهيد شده اند و پيامبري همچون حضرت يحيي(ع) را سر بريده اند و در برخي روايات نيز وجوه تشابهي بين شهادت حضرت يحيي(ع) و امام حسين(ع) بيان شده است، لكن قطعاً ذبيحي بزرگ تر و عظيم تر از سيدالشهدا(ع) در راه خدا ذبح نشده است، لذا تعبير « ذبيح اعظم » كم ترين چيزي است كه مي توان در حق سيدالشهدا(ع) گفت. نكته جالب توجه اين كه حضرت اسماعيل(ع) با اين كه ذبيح الله ناميده شده است و به راستي حضرت ابراهيم عزم بر ذبح او داشت و ذره اي در اطاعت امر خداوند متعال سستي نكرد ولي خدا نخواست كه او حقيقتاً ذبح گردد و مشيتش بر آن قرار گرفت ذبيح حقيقي او فرزند پيغمبر خاتم و جگر گوشه فاطمه و سيد و سالار شهيدان باشد.
    آري ! حسين بن علي(ع)، انساني برتر از عرش و فرش است كه خدا او را در قرآن كريم نفس مطمئنه ناميده «يا أَيتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّه» و او را به جوار خود فرا خوانده « ارْجِعِي إِلي رَبِّكِ راضِيه مَرْضِيه فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي» و او نيز با كمال اخلاص در لبيك گفتن به فراخوان پروردگار شتاب كرده و با دادن سر مباركش در راه رضاي پروردگار در مناي حسيني، ذبيح اعظم خدا شده است.

(برگرفته از منابع زیر: ملامحسن فیض کاشانی، تفسیر صافی. حویزی، نور الثقلین. بحرانی،البرهان فی علوم القرآن.

علامه مجلسی، بحارالانوار ، ج ،۱۲ ص۱۲۴ و ج ،۴۴ ص۲۲۵ ، ج ،۴۵ ص ۲۱ و ج،۴۴ ص،۳۰۲ و ج،۴۵ ص۲۱۱. )

 {صلوات +عج }